صد و سیزده اُم

+ برای رسیدن به بی نهایتِ بی غم بودن چه باید کرد؟
- غم و غصه هایمان را بچپانیم توی کوله هایمان و بزنیم به دل خیابان های خلوت شهر. پیاده رو ها را متر کنیم و سرِ هر تقاطعی، کمی از غصه هایمان را بریزیم پای درخت های تنومند پیاده رو، که درخت ها جذبشان کنند و اکسیژن بدهند بیرون.
+ بعد دوباره باید اکسیژن ها را بکشیم توی ریه هایمان و "زنده" باشیم و فکر نمی کنی زنده بودن یک جورهایی همان غمگین بودن است؟
- یعنی برای رسیدن به بی نهایتِ بی غم بودن، باید مُرد؟
+ شاید!
۴ ۱
قاسم صفایی نژاد
۰۱ خرداد ۱۰:۳۹
وجود مطلق خداوند تبارک و تعالی

پاسخ :

:)
Vincent Valantine
۳۱ ارديبهشت ۱۴:۱۴
خط آخر منو یاد خودم انداخت هنگام ناراحتی زیاد می‎خوابم.

پاسخ :

من قبلا اینجوری بودم
الان واکنش دفاعی م نسبت ب این اتفاق وندرینگه:(
قاسم صفایی نژاد
۳۱ ارديبهشت ۱۴:۱۱
نه. باید متصل شویم به وجود مطلق

پاسخ :

 متصل شویم به خودمان؟؛)
انگور ...
۳۱ ارديبهشت ۰۹:۲۳
وای خیلی خوب بووود . منم فک می کنم برای رسیدن به بی غم بودن اول باید بی نهایت غمگین باشی

پاسخ :

آره دقیقا؛)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
Designed by: Erfan Powered by: Bayan Blog